เก็บจากงาน การบรรยาย ‘สาธารณชนและการออกแบบ’ โดย Bunpei Yorifuji นักวาดภาพประกอบประจำโครงการ Jishin Itsumo ซึ่งมุ่งเผยแพร่ความรู้และทักษะในการเตรียมตัวรับมือภัยพิบัติให้คนทั่วไปเข้าถึงได้ง่าย ผ่านกิจกรรมสร้างสรรค์ต่างๆ ข้อมูลบันทึกตามความสนใจที่จดไว้และจำได้บวกกับความคิดเห็น 

ผู้บรรยาย : บุมเปอิ โยริฟูจิ www.bunpei.com 


- ผู้บรรยายพูดถึงตัวเองว่า จะเรียกว่าเป็น graphic designer, illustrator, art director ก็ได้ เพราะสิ่งที่เค้าทำคือการสื่อสารกับผู้คน (communicate to people)

- งานแรกที่เอามาให้ดูเป็นแคมเปญป้ายเตือนเกี่ยวกับมารยาทบนรถไฟฟ้า เป็นซีรีส์ของป้ายที่ออกมาทุกเดือน ได้รับการพูดถึงมากในโซเชียลเนตเวิร์กเกี่ยวกับตัวละครในภาพ ที่มีมุขเล็กๆ เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงเช่น มีท้อง คลอดลูก ลูกโต ตามลำดับ

- มารยาทในแต่ละสังคมก็ต่างกัน วิธีการนำเสนอก็ต่างกันไป

- (ความคิดเห็น)คนญี่ปุ่นก็มีการทำอะไรที่น่ารำคาญในรถไฟฟ้าเหมือนกัน 

- ข้อมูลที่นำมาทำป้ายเตือนได้จากคำตำหนิของลูกค้าที่ใช้บริการ

- ป้ายใช้หลักการ ห้ามโดยไม่ใช้การห้าม แต่เป็นการขอร้อง

- ผู้บรรยายบอกว่าการที่คนกำลังเหนื่อยๆขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้าน มาห้ามให้ทำโน่นนี่ดูจะเป็นการเสียมารยาท ใช้วิธีขอร้องดีกว่า 

- แนวทางการนำเสนอที่ออกมาจะมีการเปลี่ยนแปลงโดยชุดแรกๆจะเป็นการชี้ให้เห็น (ว่าทำอย่างนี้ไม่เหมาะ) ชุดต่อมาจะเป็นการขอร้องให้ทำ (ช่วยทำแบบนี้) และชุดหลังๆจะเป็นการขอร้องให้ทำอีกครั้ง (ชื่นชมที่ทำได้ดี)

- แคมเปญต่อมาเป็นเรื่องบุหรี่ (เจ้าของแคมเปญเป็นคล้ายๆองค์การยาสูบบ้านเรา : ผู้บันทึกคิดว่าอย่างนั้น) จะเป็นการสร้างภาพลักษณ์ของคนสูบบุหรี่ที่ไม่เลวร้าย และสร้างสังคมที่อยู่ร่วมกันได้ (ความคิดเห็น : เข้าใจว่าตัวผู้บรรยายเองก็สูบ และจริงๆเค้าก็ไม่ชอบแคมเปญนี้เท่าไหร่ แต่เท่าที่เห็นก็เป็นแคมเปญที่ช่วยบอกแนวทางการทำตัวให้อยู่ได้กับคนไม่สูบ)

- เรื่องบุหรี่เป็นเรื่องซีเรียสกว่า เพราะความต่างของความคิดคนสูบ กับไม่สูบ มีมากกว่า (เรื่องมารยาทจะเป็นเรื่องที่ทุกๆคนพอจะรู้และเข้าใจร่วมกันอยู่บ้าง) สิ่งที่ต้องทำคือลดความต่างของความคิดแล้วสร้างความเข้าใจ

(ภาพประกอบ แคมเปญเรื่องบุหรี่)

- ผู้บรรยายพูดถึงการถกเถียงกับคนซีเรียส (ความคิดเห็น : อาจจะเรื่องงานหรือเรื่องอื่นๆ) ว่าคนซีเรียสใช้ตรรกะได้ดี อย่าสู้ด้วยตรรกะ ฟังๆไป พยักหน้าหงึกๆไป หลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าตรงๆ

(ภาพประกอบ - แคมเรื่องบุหรี่ ภาพที่มีหนู ถูกกล่าวถึงว่าทำไมต้องมีหนู)

- การออกแบบสาธารณะควรมีแคมเปญภายในที่ยืดหยุ่น (ความคิดเห็น : ที่สังเกตคือแต่ละงานไม่ได้มีแมสเสจที่ตายตัว แต่ประกอบเข้าด้วยกันไปในทิศทางเดียว มันก็เลยยืดหยุ่นได้ อย่างแคมเปญป้ายมารยาท ทีแรกจะทำแค่ปีเดียว แต่ได้รับผลตอบรับดีก็สามารถต่อไปได้จนถึงปีที่ 3 จนหมดมุขจะเขียน)

- จะพูดอะไรในที่สาธารณะอย่าพูดตรงๆ

- งานต่อมาจะเป็นลักษณะที่คนเดียวรู้แต่อยากให้คนอื่นรู้ (ซึ่งต่างกับการพูดเรื่องมารยาทที่พอรู้ทุกคน)

http://bit.ly/f3r2rs 

- การบอกต้องบอกให้สนุก เมื่อคนชอบจะสามารถเข้าถึงง่าย การสื่อสารอาจจะเริ่มจากการ "ชอบ" ฝ่ายตรงข้ามก่อน

- "ยิ้ม" ไม่ได้หมายถึงเข้าถึงง่าย ผู้บรรยายเข้า google หาคำว่า CEO ปรากฏหน้า CEO จำนวนมากที่ยิ้มกันเกือบทุกคน แล้วถามว่าคุณอยากจะฟังคนที่ยิ้มแย้มเหล่านี้พูดหรือไม่ (ความคิดเห็น : อันนี้ผมเข้าใจว่าผู้บรรยายจะยกตัวอย่างเปรียบเทียบว่าความสนุกมันไม่ได้หมายถึงต้องทำน่ารักทำตลก หรือหวานแหวคิกขุ ซึ่งจะมีตัวอย่างงานที่ดูซีเรียสแต่สนุกอยู่)


เป็นอินโฟกราฟิกที่ทำให้หน่วยงาน มีการแสดงสถิติของเรื่องต่างๆ อันนี้เป็นเรื่องจำนวนอาชญากรรมที่มีการพูดถึงมากในหลายแง่ http://bit.ly/SCf27H/
เป็นอินโฟกราฟิกที่ทำให้หน่วยงาน มีการแสดงสถิติของเรื่องต่างๆ อันนี้เป็นเรื่องจำนวนอาชญากรรมที่มีการพูดถึงมากในหลายแง่ http://bit.ly/SCf27H/

 

 

งานนี้เพื่อประกอบแนวคิดว่าภาพยิ้มไม่ได้หมายถึงกราฟิกต้องน่ารัก ดูเป็นการเป็นงานแบบนี้ก็สามารถสื่อสารได้ดี http://bit.ly/9QR0HD

งานนี้เพื่อประกอบแนวคิดว่าภาพยิ้มไม่ได้หมายถึงกราฟิกต้องน่ารัก ดูเป็นการเป็นงานแบบนี้ก็สามารถสื่อสารได้ดี http://bit.ly/9QR0HD
  

- รูปแบบไม่สำคัญเท่ามารยาทที่จะมีการปฏิสัมพันธ์

 - การทำภัยพิบัติออกมาเป็นภาพ ต้องใช้ความกล้า เพราะอาจจะกลายเป็นการล้อ แต่อาจจะทำความเข้าใจได้ง่ายกว่าสำหรับคนที่ยังไม่เคยประสบ คือถ้าเอาภาพถ่ายจริง อาจไม่กล้าดู (ทำให้เสียโอกาสในการทำความเข้าใจ) ภาพต่างๆ ก็ได้มาจากสัมภาษณ์นั่นเอง

- การใช้ภาพจริงบวกคำพูดอาจสื่อได้ว่า "คุณไม่ได้ประสบแบบฉัน คุณไม่รู้หรอก" (*ความคิดเห็น : ผู้บรรยายย้ำบ่อยเรื่องมารยาทของการสื่อสารโดยไม่พูดเชิง "คุณไม่เข้าใจเท่าฉัน คุณไม่รู้หรอก เป็นประโยคที่มักเกิดขึ้นในการสนทนาเมื่อฝ่ายหนึ่งคิดว่าตัวเองรู้มากกว่า ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ก็ตาม ซึ่งในที่สุดมักจะกลายเป็นการโต้แย้งที่เปล่าประโยชน์)

- งานชิ้นต่อมาอาร์ตเวิร์คทำแบบที่จะเอามาประกอบเป็นชิ้น ๆ

ลักษณะคล้ายๆเลโก้ เอาชิ้นส่วนมาผสมกันเป็นตัวใหม่ๆได้ http://bit.ly/SHUgUq

งานชิ้นนี้ลักษณะคล้ายๆเลโก้ เอาชิ้นส่วนมาผสมกันเป็นตัวใหม่ๆได้ http://bit.ly/SHUgUq

-ใช้วิธีการกำหนดสิทธิ์ในสัญญาว่าสามารถใช้งานต่อได้ เรื่องลิขสิทธิ์ก็เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องเข้าใจด้านกฎหมาย (ความคิดเห็น : กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาจะนำปัญหาอื่นๆมา เนื่องมาจากการกลัวก็อปปี้ และการกล่าวหาว่าก็อป ซึ่งเห็นเป็นดราม่ากันบ่อยขึ้น)

- กฎหมายลิขสิทธิ์ควรจะช่วยให้ความรู้กว้างขึ้น ทำให้งานเข้าไปสู่คนหมู่มากขึ้น

- ลักษณะเป็นชิ้นๆทำให้คนอื่นๆสามารถเอาไปประกอบเองต่อได้ง่าย ทำให้งานขยายกว้างออกไป ได้แบบผลงานออกมามาก ซึ่งให้ทำคนเดียวไม่ไหว (ความคิดเห็น : การใช้ข้อได้เปรียบของการออกแบบบนคอมพิวเตอร์ลักษณะนี้มีให้เห็นกับงานใหม่ๆของญี่ปุ่นหลายชิ้น)

ช่วงถามตอบ

- พี่โน้สอุดม มางานนี้ด้วยถามเรื่องการใช้สี (ในงานที่ผู้บรรยายเอามาให้ดูส่วนใหญ่จะใช้จำนวนสีไม่มาก) สำหรับสีเหลืองผู้บรรยายบอกว่ามันสว่างดี ใช้นานซีดแล้วก็ชัดอยู่ พอใช้โทนสีลดลงเป็นฉากหลัง บวกกับสีดำตัดเส้นและพื้นกระดาษขาว ใช้สองสีก็เหมือนงานใช้สี่สี (เหลือง, เหลืองอ่อน, ดำ, ขาว)

 - ถามเรื่องกระบวนการทำงาน : งานประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ทำจริง 1 สัปดาห์ แต่ต้องอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ 6 วัน


http://bit.ly/crOETx
 

งานที่ใช้เวลารวบรวมข้อมูลนาน แต่ถ้าเป็นเดี๋ยวนี้มี google earth ก็สั้นลง

งานชิ้นนี้ใช้เวลารวบรวมข้อมูลนาน แต่ถ้าเป็นเดี๋ยวนี้มี google earth ก็สั้นลง http://bit.ly/cXk41p

- ในขั้นตอนคิด ผู้บรรยายเทียบการลอยผงเหล็กบนผิวน้ำที่กระจายอยู่ แล้วค่อยๆรวมตัวจนไฟฟ้าวิ่งไหลผ่านได้ เหมือนการคิดหลายอย่าง จนมันรวมตัวกันไฟฟ้าวิ่งผ่านได้ แต่ก็ไม่รู้ว่ามันวิ่งผ่านทางไหน ยังไงก็ตามขั้นตอนนี้ ต้องใช้ผงเหล็ก และน้ำก็ต้องเคลื่อนไหวได้ คิดได้แล้วก็เขียนบนกระดาษ แล้วแสกนส่งให้ผู้ช่วยเขียนต่อในคอมพิวเตอร์

(ภาพประกอบต้องจินตนาการ)

- งานที่ค่อนข้างซีเรียส งานระดมทุนสำหรับโรงพยาบาลของเด็กผู้ป่วยมะเร็ง พ่อแม่ต้องใช้ชีวิตด้วย ทำให้ต้องต่างออกไปจากรพ.อื่นๆ (รพ.ปกติจะนอนด้วยไม่ได้)


www.yumenobyouin.org

- เงินต้องมาจากคนส่วนใหญ่ ที่ไม่ได้เข้าใจสถานการณ์นี้ ต้องทำให้เข้าใจง่าย ว่าทำไมเรื่องนี้ถึงจำเป็น เช่น เข็มฉีดยาที่ไม่เจ็บ การให้น้ำเกลือที่ติดตัวไปไหนก็ได้

- การบอกว่าตัวเองลำบาก ขอให้บริจาคไม่น่าเป็นเรื่องถูกต้อง

- งานซีเรียส คุณไม่ต้องซีเรียสตามก็ได้

- สิ่งที่เราไม่ได้มีประสบการตรง เราควรพูดอย่างซื่อสัตย์ (รู้อย่างไรก็อย่านั้น)

- อ.ติ๊ก สันติ ลอรัชวี ถามเรื่องสมมติเกี่ยวกับแคมเปญบุหรี่ (ผู้บันทึก : ตรงนี้จำไม่ค่อยได้ชัด แล้วก็มีรายละเอียดมากกว่านี้) ผู้บรรยายตอบเกี่ยวกับโครงการลักษณะนี้ว่า เค้าควรจะเลิกก่อน ไม่ใช้การ "ขอ" แต่ควรทำให้ "อยาก" เช่น เลิกบุหรี่แล้วคุณจะมีแฟนสวย และไม่ว่าจำทำแคมเปญออกมาอย่างไรก็จะมีความคิดเห็นตรงข้ามออกมาเสมอ ซึ่งเอาสิ่งนั้นมาทำแคมเปญต่อได้ การโต้แย้งที่ดีจะกลายเป็น event ต่อที่ดี (ความคิดเห็น : สำหรับบ้านเราอาจจะกลายเป็นดราม่ามากกว่า)

- ข้อมูลเยอะๆทำอย่างไร : การเลือกข้อมูลเป็นหัวข้อหลักของนักออกแบบ ควรเลือกข้อมูลที่เห็นมานาน (ความคิดเห็น : น่าจะเป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือ อ้างอิงกันมาพอสมควร)

- มารยาท ต่างกันในแต่ละประเทศ แต่สำหรับเมืองไทยอาจจะ "สบายๆ" (ผู้บรรยายชอบคำนี้มาก ถ้ามีสตูดิโอที่เมืองไทยอาจใช้คำนี้) ดีไซน์ควรทำให้เป็นกลาง "สบายๆ"

ผู้บันทึก :

- ประเทศญี่ปุ่นมีภัยพิบัติเกิดขึ้นบ่อย และต้องมีการเตรียมตัวให้เป็นปกติประจำวันโดยไม่ต้องรู้สึกผิดแปลก มีการปลูกฝังฝึกฝนกันมาตั้งแต่เด็ก และการสื่อสารเพื่อให้เรื่องดังกล่าวเข้าถึงคนหมู่มากได้เป็นการสื่อสารกับสาธารณะ ซึ่งต้องมีวิธีการที่เหมาะสมกับแต่ละสังคม การทำแคมเปญเป็นเรื่องดีที่จะสามารถพูดได้หลายๆ เรื่อง เพื่อรวบไปที่จุดมุ่งหมายเดียว โดยไม่หายไปแบบไฟไหม้ฟาง

- งานหลายชิ้นให้ความรู้ได้ดี โดยที่มีการสอดแทรกมุขเล็กๆน้อยๆไว้ข้างในตลอด โดยที่ไม่ได้ทำให้ภาพรวมของงานเสียไป (เรื่องท้องเสียที่บรรยายกระบวนการที่ทำให้ท้องเสียออกมาเป็นการ์ตูนโรงงาน)

- งานนี้ผู้บรรยายพูดญี่ปุ่นและมีผู้แปล ทำให้มีจังหวะจดจำและเขียนบันทึกเยอะกว่าในช่วงที่รอการแปล ผู้แปลน่ารักและเก่งมากเพราะบางครั้งผู้บรรยายก็พูดยาวและต้องสรุปใจความในเรื่องที่ไม่ง่ายต่อการเข้าใจ

- มีเอกสารและแคมเปญต่างๆ ทั้งของญี่ปุ่นและไทย และเนื้อหาที่น่าสนใจ จัดแสดงที่นิทรรศการ "ท่วม อยู่ ได้"  เข้าชมฟรีที่ส่วนจัดแสดงของ TCDC เอมโพเรี่ยม

อาจจะมีบางส่วนขาดตกบกพร่องหรือเข้าใจผิดไปบ้างก็มี ภาพงานส่วนใหญ่เข้าไปดุที่เวบของผู้บรรยายได้ ส่วนงานที่นำมาประกอบการบรรยายบางชิ้นหาไม่เจอ ถ้ามีเพิ่มเติมหรือแนะนำสิ่งที่เกี่ยวข้องช่วยบอกกันมาก็จะขอบคุณมาก

เอนทรี่นี้ก็พูดถึงงานเดียวกันมีรายละเอียดดี http://plariex.exteen.com/20121001/tcdc

 

Comment

Comment:

Tweet

เทคนิคดีมากเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับความร้ใหม่ๆ^^

#8 By Himawari on 2012-10-28 19:31

Hot! Hot! Hot!

#6 By Jota comic D on 2012-10-10 20:23

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! สุดยอด

#5 By Just a human on 2012-10-09 16:12

ยินดีครับ big smile

#4 By seefool on 2012-10-06 14:08

เจ๋งครับ เทคนิคในการสื่อให้คนเข้าใจ ดีมากครับ มันเป็นศิลปะในการขอร้องอย่างหนึ่ง
ขอบคุณมากครับ
big smile Hot! Hot! Hot!

#3 By Chuanasa on 2012-10-05 14:59

ได้ความรู้ใหม่ ๆ เยอะเลย
ขอบคุณมาก ๆ นะคะ confused smile

#1 By xundae on 2012-10-04 21:28

seefool View my profile